A Taste of Blood ***1/2

Regie: Herschell Gordon Lewis (1967)

Geïnspireerd door ‘2001 Maniacs’ besefte ik dat ik nog een film van de meester zelve Herschell Gordon Lewis had liggen, de vampierfilm ‘A Taste of Blood’. De film heeft een opvallend groot budget voor Lewis, hoewel alles relatief is natuurlijk want vergeleken met de meeste films lijkt nog steeds nergens naar. De film is met bijna twee uur bovendien ontzettend lang voor een Lewis film wat ook te merken is aan het rustige tempo. Daarnaast is het een behoorlijk volwassen en ambitieuze film voor Lewis en het werkt allemaal wonderwel! Hoofdrolspeler Bill Rogers acteert eigenlijk gewoon prima en in zijn voorkomen deed hij mij wat denken aan Christopher Lee, nooit verkeerd in een vampierfilm. Er zijn enkele gore effecten, maar deze zijn bewust tot een minimum beperkt en er is zelfs aandacht voor zaken als karakterontwikkeling, decors, shotcompositie en belichting! In een HG Lewis film! Met een beetje fantasie zou je kunnen denken naar een vakkundige Hammer film te zitten kijken. Het is dus een van zijn minst karakteristieke, maar grappig genoeg ook een van zijn beste, meest uitgewerkte en (durf ik het te zeggen?) meest professionele films.

2001 Maniacs ***1/2

Regie: Tim Sullivan (2005)

Ik had er niet zo bij stilgestaan toen ik de films huurde in de videotheek, maar net als ‘The Devil’s Rejects’ valt ook deze film in het straatje plattelands dégénéré horrorfilm en besefte ik pas dat HG Lewis ook op dat front er als eerste bij was met zijn ‘Two Thousand Maniacs’ (1964), misschien wel de eerste film uit het genre. Waar ik bij ‘The Devil’s Rejects’ nog wat achteloos de film ‘Deliverance’ liet vallen, daar maakt deze film daar bijvoorbeeld expliciet melding van en het was dus een zeer zinvolle avond om de ontwikkeling van het genre eens goed te overpeinzen. Ik vind ‘Two Thousand Maniacs’ niet direct het leukste deel uit de oorspronkelijke bloedtrilogie van regisseur Herschell Gordon Lewis en producent David Friedman maar een remake van die film maakt mij dan toch weer nieuwsgierig, al was het enkel om te zien hoeveel er veranderd is tussen de gorefilms van toen en nu. Bijzonder weinig op het gebied van ranzigheid, dat is zo ongeveer hetzelfde gebleven en de moorden zijn nog altijd lekker grof en smerig. Het grote verschil ligt in het seksuele aspect dat volgens mij in 1964 nog volledig afwezig was. Hier voert het de boventoon en is het in iedere vorm en variatie aanwezig, terwijl er bij de casting duidelijk gekeken is naar de esthetische kwaliteiten van de acteurs en actrices – van beide geslachten lopen bijzonder mooie exemplaren rond. Naast al dat lekkers is er ook nog Peter Stormare in een piepkleine rol (wat doe die man in een film als deze?) en is Robert Englund weer in typische overacting modus aanwezig. Ik vond het alles bij elkaar een zeer verfrissende update van de gore strategie van HG Lewis.

Scum of the Earth *

Regie: Herschell Gordon Lewis (1963)

Feitelijk is het meest interessante aan deze exploitation flick het idee dat het leeuwendeel van de cast van Lewis’s baanbrekende classick ‘Bloodfeast’ ook hier acte de presence geeft. Verder zie ik Herschell toch liever met ingewanden smijten.

Two Thousand Maniacs! **

Regie: Herschell Gordon Lewis (1964)

Het tweede deel in de infame Blood Trilogy van Herschell Gordon Lewis en David Friedman. Wat te zeggen hiervan? Niks en gewoon genieten van de heerlijk slechte, maar oh zo baanbrekende gore. En er was Connie Mason natuurlijk.